DLACZEGO SIĘ STARZEJEMY I CZY MOŻNA POWSTRZYMAĆ TEN PROCES
Wykład dr Aleksandra Nawałowa wygłoszony w NCZ w Warszawie - XI.2015

Dr Nawałow stworzył swoją Rezonansowo-Inercyjną Teorię Starzenia (RITS), która opiera się na kilku odkryciach naukowców z różnych dziedzin. Jednym z nich było odkrycie Ogólnych Niespecyficznych Adaptacyjnych Reakcji Organizmu (ONARO), dokonane w 1968 r. przez prof. fizjologii Ljubow Garkawię oraz prof. biologii Jelenę Kwakinę (od 1982 r. dr Nawałow współpracował z nimi nad szerszym wykorzystaniem tego odkrycia). Ogólne oznacza, że reakcje dotyczą wszystkich żywych organizmów. Niespecyficzne oznacza, że reakcje są uzależnione jedynie od siły, ilości bodźca, a nie od jego jakości. Adaptacyjne oznacza, że są to reakcje przystosowawcze organizmu do nowej sytuacji. Taka reakcja powstaje równocześnie na wszystkich poziomach organizmu (układy, narządy, tkanki, komórki, jądra komórek), tak jak impuls, który oddziałuje na cały organizm w jednym momencie.

Było to już po odkryciu reakcji stresu przez Hansa Selye'go, opublikowanego w 1956 r. Przypomnijmy, że stres, to niewydolność organizmu do ogólnej adaptacji, wywołany przez silny bodziec fizyczny lub psychiczny. Dalsze prace Selye'go oraz naukowców zachodnich poszły w kierunku analizowania różnych czynników wywołujących stres i określania specyficznych reakcji organizmu, czyli różnych chorób wywoływanych przez te czynniki.

Badania pań profesor ze Związku Radzieckiego poszły w innym kierunku. Skoro reakcja stresu jest wywoływana przez silny bodziec, to jakie są reakcje organizmu na coraz mniejsze dawki różnych bodźców, z którymi spotyka się on w ciągu swojego życia. Przeprowadzając eksperymenty, poddawano organizmy różnym bodźcom (chłód, ciepło, głód, jedzenie, promieniowanie radioaktywne, środki chemiczne, dobry nastrój, pozytywna lub negatywna informacja) w zmiennych dawkach i codziennie badano rozmaz krwi i inne parametry homeostazy. Chodziło o to aby utrzymać reakcję organizmu i obniżać dawkę bodźca ją wywołującą. Wynikiem eksperymentu było odkrycie, że wszystkie żywe organizmy są zdolne do sprowadzania całej ogromnej różnorodności działających na nie czynników środowiska do pięciu jakościowo różnych stanów ich wewnętrznego środowiska i odpowiednio, do pięciu stereotypowych reakcji (ONARO) na działanie tych czynników (powtarzających się na różnych poziomach reaktywności). Okazało się, że centrum każdego organizmu (czakramy, pustka) nie odróżnia jednego bodźca od drugiego, a reaguje tylko na stopień swojego zakłócenia spowodowany przez te bodźce, czyli nie zależy od jakości, tylko od ilości bodźca. Jest to na tyle spektakularne odkrycie, że ilość jesteśmy w stanie uporządkować i dawkować, natomiast na jakość (różnorodność) bodźców nie mamy wpływu. Organizm, niezależnie od rodzaju bodźca tworzy jedną z pięciu reakcji, która może być stabilna lub nie. Jeśli jest niestabilna, to organizm może przejść do innej reakcji. W zależności od ilości bodźca reakcje ONARO możemy podzielić na:

- Treningowa - na najmniejszy bodziec, który organizm może odbierać. Na ogół jest niestabilna i aby ją utrzymać, to każdego dnia należy zwiększać dawkę bodźca ok. 2-5%.

- Spokojnej aktywacji - harmonijna, w której organizm jest lekko pobudzony. Najlepsza dla ludzi po 50 roku życia.

- Podwyższonej aktywacji - rozgrzewająca, w której organizm jest zdolny zrównoważyć rozgrzanie i relacja pomiędzy hormonami jest zachowana. Wszystkie hormony mogą być powyżej górnej granicy, ale proporcja pomiędzy nimi jest właściwa/zrównoważona. Jest to reakcja odmładzająca i najbardziej skuteczna w walce z przewlekłymi chorobami związanymi ze starzeniem. Występuje na ogół u ludzi młodych, u osób starszych może być niestabilna.

- Zbyt dużej aktywacji - patologiczna, doprowadza do zaburzeń hormonalnych i u kobiet efektem tej reakcji może być np. rak piersi.

- Stresu - w której organizm z trudem sobie radzi z przystosowaniem. Odbywa się to zbyt wysokimi kosztami, które obciążają organizm coraz bardziej, ciągle rosną i doprowadzają do choroby.

Powyższe reakcje nazywamy aktywacyjnymi, ponieważ organizm jest pobudzany przez bodźce, aktywizuje się do życia i przystosowuje się do zmian otoczenia. Na danym poziomie reaktywności, tworzonym przez pięć ONARO, tylko jedna reakcja jest najlepsza dla danego organizmu. Doprowadzenie do tej reakcji powoduje, że organizm najlepiej się przystosowuje, jest stabilny i odporny, podejmuje nawet walkę z rakiem. Rak występuje najczęściej w reakcji przewlekłego stresu i jeszcze go zwiększa. Wyprowadzenie organizmu z przewlekłego stresu, powoduje zwiększenie odporności na raka.

Znalezienie odpowiedniej dawki bodźca i doprowadzenie organizmu do najlepszej ONARO nazywamy terapią aktywacyjną. Organizm można pobudzać za pomocą używek lub wyobraźni, ale bardzo trudno jest dawkować wymienione środki. Dlatego sprawdzono, że w warunkach domowych najłatwiej jest stosować krople żeńszenia, a w warunkach laboratoryjnych można precyzyjnie dawkować zmienne pole elektromagnetyczne. Terapia aktywacyjna działa na podwzgórze*, które generuje hormony przepływające do nadnerczy. Nadnercza wydzielają kolejne hormony, które docierają do komórek, jąder komórkowych, do kodu genetycznego. Organizm w zależności od dawki hormonów i reakcji ONARO regeneruje kod genetyczny, albo go niszczy. W tym ostatnim przypadku w bardzo kosztowny (stresowy) sposób zdobywa energię kosztem mutacji, która powoduje rozwój raka.

Jeśli dla indywidualnego organizmu jesteśmy w stanie określić dawkę początkową, to dalsze dawki doprowadzenia organizmu do najlepszej ONARO można wyliczyć wg matematycznej reguły określonej statystycznie. Reakcję organizmu można zaobserwować po 15 min. od podania dawki, przez pierwsze 6 godzin reakcja jest jeszcze niestabilna, później bardziej spokojna i trwa na ogół przez 24 godziny, aż do pojawienia się następnej dawki. Im bardziej stabilna i mocna jest reakcja, tym trudniej ją zmienić. Można zmienić reakcję na ogół raz na dobę, dlatego najlepiej jest podawać dawkę rano, zaraz po śnie, wówczas gdy ta reakcja powstaje. Jeśli organizm tej dawki nie otrzyma, to tworzy reakcję na inne bodźce, bo musi żyć.

Zdrowy organizm rodzi się w najlepszej ONARO, na najwyższym poziomie reaktywności, to znaczy reaguje na bardzo małą dawkę bodźca i bardzo szybko się przystosowuje. Z tej reakcji tworzą się wszystkie inne specyficzne reakcje organizmu, tak jak z pnia wyrastają gałęzie. Czyli ta reakcja ONARO jest fundamentem naszego życia, organizm tworzy ją codziennie rano, a z niej powstają miliony specyficznych reakcji, których jakość zależy od tej pierwotnej ONARO. Jeśli ilość bodźca się zwiększy i przekroczy próg reaktywności, to organizm tworzy kolejną reakcję niespecyficzną na niższym poziomie reaktywności (bo większa dawka), ponieważ musi się dostosować.

Najlepsza ONARO tworzy się na najgłębszym poziomie, gdzie organizm nie może stracić kryterium prawdy. Organizm traci kryterium prawdy w sytuacjach, które są najmniej korzystne do adaptacji, czyli w stresie. Człowiek w stresie potrafi się krzywdzić nie zdając sobie z tego sprawy, nie rozumie innych ludzi, upiera się nie mając racji. Długo utrzymująca się reakcja stresowa powoduje, że przestajemy ją zauważać i stres staje się normą. Jeśli człowiek wpada w stres, to wszystko u niego zaczyna funkcjonować na odwrót, nawet metabolizm. W normalnej sytuacji człowiek pobiera energię najpierw z węglowodanów, potem z tłuszczu, a na końcu z białka. W sytuacji stresowej ta kolejność jest odwrócona i człowiek najpierw spala białka, potem tłuszcz, na końcu węglowodany. Jest w tarapatach, brakuje mu czasu i energii, wówczas sięga do rezerw. Organizm wytwarza energię na drodze tlenowej, a w stresie na drodze beztlenowej. Czyli w najgorszych lub niestabilnych ONARO organizm bierze energię z bardzo drogich źródeł. W reakcji stresowej organizmowi brakuje czasu na przystosowanie. Na większą dawkę bodźca potrzebuje więcej czasu, a jest ograniczony rytmem biologicznym.

Czyli z punktu widzenia ONARO wynika, że przyczyną starzenia się jest wpędzanie organizmu w coraz to gorsze reakcje, aż do najgorszej czyli stresu. Aby zachować młodość powinniśmy szukać coraz mniejszych dawek bodźców, które doprowadzą nas do najlepszej ONARO czyli do reakcji podwyższonej aktywacji i pozwolą utrzymać ją stabilną przez jak najdłuższy okres.

*Podwzgórze zawiera ważne ośrodki kierujące czynnością autonomicznego układu nerwowego, gospodarką wodną organizmu (odczuwaniem pragnienia), termoregulacją, czynnością gruczołów wewnątrzwydzielniczych, pobieraniem pokarmu (głód i sytość), przemianą tłuszczów, przemianą węglowodanów (cukrów), snem i czuwaniem, czynnościami seksualnymi (cyklami układu rozrodczego, popędem seksualnym) oraz reakcjami emocjonalnymi. Czynność podwzgórza pozostaje w ścisłym związku z przysadką mózgową. Podwzgórze stanowi wierzchołek trójkąta łączący bezpośrednio biochemiczny kanał łączności z kanałami nerwowymi. Tą drogą wszelkiego rodzaju procesy psychiczne mogą wpływać na zmianę funkcji biochemicznych organizmu żywego. (Wikipedia).

Wykład opracowała MARIA SZCZUCHNIAK.


Dr Aleksander Władimirowicz Nawałow

ukończył Akademię Medyczną w Związku Radzieckim ze specjalizacją w dziedzinie kardiologii. Współpracował z radzieckimi fizykami nad naturą energii i czasu. Obronił doktorat z dziedziny biofizyki. Pracował w kilku laboratoriach Związku Radzieckiego nad stworzeniem przyrządu badającego starzenie się organizmów.
Do Polski przyjechał pierwszy raz w 1992 r, nostryfikował dyplom i prowadził prywatną praktykę wykorzystując swoją wiedzę z zakresu medycyny chińskiej. Kilka lat temu opracował Rezonansowo - Inercyjną Teorię Starzenia (RITS) oraz metodę Hierarchioterapii realnie przedłużającą życie.
Ostatnie lata poświęcił na spisanie swoich odkryć w książce, która ma zostać wkrótce wydana (na razie w języku rosyjskim).